«برای کسب‌وکارم یک سایت می‌خواهم.» این جمله آغاز گفتگوست، نه مشخصات کامل پروژه. نوع فعالیت، هدف سایت، امکانات ضروری و وضعیت محتوای موجود هنوز معلوم نیست. اگر دستیار بلافاصله قیمت قطعی یا زمان تحویل بدهد، ممکن است پیش از روشن‌شدن نیاز، تعهدی ناموجه ایجاد کند.
سناریوی زیر، نمونه پیشنهادی برای کاربرد سارا ایجنت است؛ نه شرح نتیجه یک مشتری واقعی یا اعلام فعال‌بودن همه مراحل به‌صورت خودکار.
درخواست را به زبان خود مشتری بفهمیم
پیشنهاد ما شروع با چند پرسش مرتبط است، نه ارسال یک پرسش‌نامه طولانی. برای نمونه، باید روشن شود هدف اصلی معرفی خدمات است یا فروش آنلاین. اگر مشتری این موضوع را قبلاً گفته، دستیار نباید دوباره همان سؤال را تکرار کند.
پس از دریافت اطلاعات، خلاصه‌ای کوتاه می‌تواند نشان دهد چه چیزی فهمیده شده است: حوزه فعالیت، هدف، امکانات ضروری و موارد هنوز نامشخص. این خلاصه فرصتی برای اصلاح برداشت ایجاد می‌کند.
اطلاعات قطعی را از پیشنهاد جدا کنیم
در مرحله بعد، پاسخ باید میان مشخصات دریافت‌شده از مشتری، اطلاعات تأییدشده شرکت و پیشنهاد اولیه تفاوت بگذارد. ممکن است دستیار بتواند مسیر بررسی را توضیح دهد، اما ارائه قیمت یا موعد قطعی به تأیید مسئول مربوط نیاز داشته باشد.
در طراحی چنین کاربردی، این مرز باید در تجربه گفتگو دیده شود. عبارت «پیشنهاد اولیه» نباید بعداً در گزارش داخلی به‌عنوان تعهد پذیرفته‌شده ثبت شود.
تحویل کار باید روشن باشد
خروجی مفید این سناریو می‌تواند یک درخواست ساختاریافته برای بررسی باشد: چه چیزی خواسته شده، چه اطلاعاتی موجود است، چه چیزی کم است و گام بعدی به عهده چه کسی است. ثبت آن در سامانه دیگر، به وجود اتصال و مجوز مشخص وابسته خواهد بود.
برای ارزیابی این کاربرد، پیشنهاد ما سنجش کامل‌بودن اطلاعات، تعداد پرسش‌های تکراری، درستی خلاصه و کیفیت تحویل به مسئول رسیدگی است. این‌ها معیارهای پیشنهادی‌اند و آمار عملکرد واقعی سارا ایجنت محسوب نمی‌شوند.
نقش موردنظر ایجنت در این سناریو، کوتاه‌کردن فاصله میان یک پیام مبهم و یک درخواست قابل‌بررسی است؛ بدون اینکه برای پیش‌بردن گفتگو، اطلاعات یا وعده‌ای ساخته شود.
